Arcadegraven
Particuliere graven
Nederland heeft slechts twee begraafplaatsen met een arcade met bovengrondse keldergraven. De oudste is die van St. Laurentius, gebouwd in 1869, het jaar waarin de begraafplaats in gebruik werd genomen. Begraven in de arcade was meteen al zo gewild, dat er enkele decennia later nog eens veertien kelders werden bijgebouwd.
In de tweede helft van de 20ste eeuw raakte de arcade in verval. Dat dit bijzondere bouwwerk nu weer de blikvanger van de begraafplaats is, is te danken aan een grondige restauratie, die meer dan een jaar duurde (2007-2008).
Sinds de restauratie is het weer mogelijk om in de arcade begraven te worden. Een enkele kelder biedt plaats aan 4 of 5 overledenen, een dubbele zelfs aan 11. Een arcadegraf is anders dan andere graven. De liggende zerk geeft toegang tot de kelder. Als je op de arcade loopt, loop je dus over de graven heen, net zoals in oude kerken. De liggende zerk kan voorzien worden van namen en teksten. Daarnaast is er de mogelijkheid een eigen monument te plaatsen tegen de achterwand.
Heringebruikname van de arcade na de renovatie, 2008. In aanwezigheid van zowel de burgemeester als de bisschop van Rotterdam werd een ‘Dance d‘Arcade’ uitgevoerd.
